Więź 4/2025

Czy po dekadach etnicznej monokultury umiemy żyć w Polsce wielu języków, pamięci i traum? Jak budować wspólnotę złożoną z Polaków i Ukraińców – dwóch „traumalandów” spotykających się w jednej codzienności? Co może zastąpić model „jedno państwo – jeden naród”: sama integracja, czy raczej kultura przekładu, wymiany i współdzielonej odpowiedzialności? Gdzie szukać wyobraźni politycznej, która zamieni wieloetniczność z problemu administracyjnego w projekt wspólnego świata?